Home › Interview › Feministisch academicus

"Mijn vak werd onbespreekbaar" — gesprek met een feministisch academicus

Ze studeerde vrouwenstudies in de jaren negentig en doceerde sinds 2005. De afgelopen tien jaar verdween haar discipline: de vrouw als analytische categorie werd opgeheven.

Wat verloren ging

"Toen ik mijn proefschrift schreef, ging feministische theorie over machtsverhoudingen tussen seksen, over lichaam, reproductie, arbeid, geweld. Sinds 2014 is in mijn faculteit 'vrouw' geherdefinieerd tot een gevoel. Onderzoeksvoorstellen die uitgaan van vrouwen als sekseklasse — bijvoorbeeld over partnergeweld — krijgen geen financiering meer."

De prijs van vragen

"Ik heb het meegemaakt. Een collega die op een colloquium opmerkte dat de cijfers over geweld in vrouwenopvang door 'self-id' systematisch werden vervuild, kreeg drie klachten en een formele berisping. Ze ging weg. Studenten klagen je aan, niet om wat je doet — om wat je zegt."

"Mijn eigen tactiek is geweest om indirect te publiceren: over juridische uitspraken, over Forstater, over Maya Forstater bij het Engelse Court of Appeal. Niet over de Nederlandse situatie. Dat is laf, en dat weet ik."

Solidariteit elders

"De stem die mij overeind houdt is internationaal: Kathleen Stock, Selina Todd, Holly Lawford-Smith. Zij hebben de prijs hoger betaald dan ik. Ze hebben hun banen verloren, hun bijeenkomsten zien storen, hun ouders en kinderen bedreigd zien. En ze schrijven door."

Wat ze hoopt

"Dat het Nederlandse academische feminisme zich herziet. Dat we het weer mogen hebben over sekse zonder dat het 'transfoob' is. Dat onze studenten weer Andrea Dworkin mogen lezen zonder waarschuwingsdriehoek. Dat de vrouwenbeweging haar onderwerp terugkrijgt. Lees Joyce over hoe het lobbynetwerk werkt; lees Stock over wat er filosofisch op het spel staat."