Home › Boekenkast › Debra Soh

Debra Soh — The End of Gender (2020)

Een seculiere, wetenschappelijke ontmaskering van veelgehoorde stellingen over gender — door een neurowetenschapper die jarenlang in mainstream-bladen verklaarde wat er fout aan was.

Wat het boek doet

Debra Soh promoveerde in seksuele neurowetenschap aan York University (Toronto). In The End of Gender: Debunking the Myths about Sex and Identity in Our Society (Threshold, 2020) behandelt ze stelselmatig negen veelgehoorde claims: dat gender een spectrum is, dat sekse en gender losstaan, dat homo- en transgender hetzelfde mechanisme delen, dat sekseverschillen sociaal zijn, en zo verder.

Soh onderscheidt zich expliciet van religieus-conservatieve auteurs: ze is atheïst, links-libertair, pro-keuze. Haar argument is dat de wetenschap te belangrijk is om door welke ideologie ook overschreven te worden — en dat de actuele genderclaims de seksewetenschap negeren.

Sterke argumenten

Soh werkt met peer-reviewed seksuele neurowetenschap: prenatale androgenisatie, sekse-dimorfe hersengebieden, twee-typen-modellen van mannelijke transseksualiteit (Ray Blanchard). Ze legt uit waarom adolescente meisjes zich plotseling als jongen identificeren waar dat 25 jaar terug uitzonderlijk was — en dat het patroon evidence heeft, niet vooroordeel.

Ze interviewt onderzoekers die hun banen verloren omdat ze publiceerden over autogynefilie of detransitie. Het boek werd in The New York Times, Quillette en The Globe and Mail besproken.

Beperkingen en kritiek

Soh wordt door critici weggezet als "anti-trans" — een label dat ze afwijst. Ze stelt dat ze trans-volwassenen erkent als zeldzaam fenomeen met biologische component (vooral klassieke vroeg-aanvangende dysforie), en dat het juist de seksewetenschap is die dat respect verdient.

Het boek is geen handboek voor ouders; voor het klinische, lees Ayad of O'Malley. Voor de cijfers en het beleid, lees Joyce en Barnes.

Hoe het past in het debat

Soh is voor wie eerst de wetenschap wil — niet de filosofie of het journalistieke verhaal. Haar werk is daarom ook bruikbaar in gesprekken met collega's die kritiek meteen als religieus afdoen. Lees naast Stock (filosofie) en Joyce (journalistiek).