Home › Interview › Leraar basisschool

"Ik heb het ouders niet verteld" — een leraar van groep 7

Hij kreeg de instructie om een leerling onder een nieuwe naam aan te spreken en de ouders daar niet over in te lichten. Een jaar later denkt hij er anders over.

De instructie

"De gendercoach van het bestuur kwam langs voor een training. De boodschap was: als een kind aangeeft zich anders te identificeren, accepteer je dat onmiddellijk. Geen vragen. Ouders inlichten is risico — sommige kinderen zijn 'niet veilig thuis'. Dat klopte niet in het concrete geval dat ik in mijn klas had: prima ouders, geen rode vlaggen."

Wat hij deed

"Ik heb het gedaan. De leerlinge wilde een jongensnaam, ik gebruikte die in de klas. De rest van de groep had haar er sinds september eens al over horen praten. Toen ik haar moeder bij een rapportgesprek had en zij vroeg waarom 'M' verlegen was geworden, heb ik niets gezegd. Dat zit me bij. Ze had recht op die informatie."

Wat hij later zag

"In de zomervakantie heeft 'M' het zelf verteld aan haar ouders. De moeder belde mij. Ze huilde. Ze vroeg: 'wist jij dit?' Ik kon niet liegen. Ze zei: 'jullie hebben mijn kind bij mij weggehouden.' Dat raakt me. Want ik had ze tien jaar in vertrouwen ontvangen — hun andere kind had ik ook lesgegeven — en ik had voor een ideologie gekozen, niet voor het gezin."

Wat hij nu doet

"Ik werk nog op dezelfde school. Ik volg niet meer blind die instructie. Als een kind een andere naam wil, vraag ik eerst stille gesprekken: thuis, met ouders, met onze schoolverpleegkundige. Geen heimelijke 'social transition' meer op mijn klas. Ik heb een waarschuwing van de gendercoach gehad. Niet verder. Ik denk dat ze me bewust met rust laten."

Wat hij wil zeggen

"Aan collega's: jullie zijn niet 'transfoob' als je vindt dat ouders er bij horen. Aan ouders: vraag de school expliciet of er een 'social-transition-protocol' geldt en wat dat betekent. Lees Shrier over wat dit op tienjarige leeftijd betekent. Onze plicht is bij het kind, niet bij een ideologie."